از پلههای اتوبوس بالا رفت ،بیشتر صندلیها خالی بود رفت نشست کنار پنجره یکی از ردیفهای آخر . کیفش را سفت گرفت توی بغلش و چشمانش را بست . بیشترین لطمه را از عزیزترین کسانش خورده بود ، آن از شعله این هم از دخترش . کافی بود مهسا پیش خود تصمیم نمیگرفت ، میتوانست تصمیم را به عهده ی خود او بگذارد ، اگر فقط میدانست با همان حرکت بچه گانه زندگی مادرش را خراب میکند مسلماً انجامش نمیداد ولی دیگر دیر شده بود ، مهسا اشتباه کرده بود دودش به چشم خودش هم میرفت اصلا همه تاوان میدادند . با خودش فکر کرد حرکت بعدی لیلا چه میتواند باشد ص

- مریم خانم خودت را کشتی ، بیا یک کم استراحت کن . صدا متعلق به لیلا دختر عموی شعله بود همان که آن شب به جای مریم در بیمارستان ماند ، شبی که به صبح نکشید و او تنها همراه همیشگی زندگیش را سر هیچ و پوچ از دست داد . برایش ماجرا را اینگونه تعریف کرده بودند . شعله از پیاده روی عصر هنگام بر میگشت که به همراه یکی از زنهای همسایه سوار آسانسور میشود ، آسانسور همان ابتدای حرکت جایی بین طبقه یک و دو گیر میکند سپس صداهای عجیب و غریبی شنیده میشود و آسانسور با سطح زمین بر خورد میکند ، زن همسایه از ناحیه دست و گردن احساس درد میکند و راهی بیم